Coaching is niet soft!
Laatst vroeg een vriend aan mij “dat coachen wat jij doet lijkt mij redelijk soft, is dat eigenlijk wel iets wat bij jou past?” Ik keek hem glimlachend aan en zei dat het laatste wat goede coaching is, is dat het soft is. Ik vertelde hem het volgende beeld dat ik van coaching heb.
Als iemand besluit zich te laten coachen, besluit zo iemand namelijk om de confrontatie met zichzelf aan te gaan en dat is niet altijd even gemakkelijk. Het veranderen van ideeën, opvattingen, meningen, overtuigingen dat kan leiden tot eventueel ander gedrag is allesbehalve soft. Iemand moet dan bereid zijn een proces aan te gaan waar vaak de nodige moed voor nodig is. Mensen daarbij helpen, vraagt van een coach tijdens het proces van coaching naast deskundigheid de grootst mogelijke zorgvuldigheid. Alleen dan kunnen goede ontwikkelstappen worden gemaakt.
Diverse invalshoeken
Een goede coach weet de verbanden te vinden tus-sen het waarneembare gedrag en vaardigheden en de niet zichtbare vermogens en de onderliggende invloeden daarop.Met andere woorden: iemands zelfbeeld, zijn normen en waarden, eigenschappen en motieven, zowel op micro-, meso- als op macroniveau.
Gewapend met die kennis is een coach in staat te coachen vanuit diverse invalshoeken. Het doel daarbij is dat de betrokkene zelf de verantwoordelijkheid op zich gaat nemen voor het eigen leerproces en de uitkomst daar- van. Het gaat er uiteindelijk om dat de gecoachte zelf zijn eigen drijfveren weet te benoemen en daar ver- volgens naar gaat handelen. Dit lijkt simpel, maar dat is het allerminst. Het grootste knelpunt bij coaching is vaak het verschil tussen wederzijdse onuitgesproken verwachtingen.
Eén van de grootste valkuilen is dat we er dikwijls vanuit gaan dat een ander net zo denkt als wijzelf. Dat is natuurlijk niet zo. Met coachen wordt het proces van vanzelfsprekendheden en niet doorgedachte logica vertraagd. Zowel de betrokkene als de coach worden in een goed coachingstraject gedwongen om steeds weer na te denken. Is hetgeen dat wordt gesteld nu echt of slechts een projectie als ge-volg van veronderstellingen en persoonlijke opvattingen? Door steeds weer vragen te stellen of vraagtekens te plaatsen bij beweringen of stellige uitspraken wordt de gecoachte geholpen te bouwen aan zelfreflectie en zelfregie.
Zelfverantwoordelijkheid en zelfregie
Coaching richt zich dus op het vergroten van de zelfverantwoordelijkheid en zelfregie voor de eigen per- soonlijke ontwikkeling van de gecoachte. Hierbij wordt onder meer afscheid genomen van het leggen van de verantwoordelijkheid bij anderen. De gecoachte komt gaandeweg tot het besef dat wat er ook in iemands leven gebeurt, alleen hij of zij zelf kan bepalen wat deze gebeurtenissen voor invloed hebben op zijn of haar leven. Het echte besef dat feiten zonder betekenis zijn tot wijzelf er de voor ons geldende betekenis aan geven, is voor iedereen een geweldig ingrijpen- de bewustwording. Het betekent namelijk dat, als je bereid bent dat echt te accepteren, je dan ook bereid bent om de verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen leven. Niet een beetje, maar voor de volle 100%. Als je dit punt in een coachingstraject bereikt, is dat voor zowel de gecoachte als de coach een mijlpaal waarop kan worden verder gebouwd.

Share Article